หวงซานที่ได้เห็น…เข็ดจนตายได้ไปหวงซาน ตอน ๔ …หวงซานในฝัน…สวรรค์บนดิน

29 ธ.ค. ๖๑ วันนี้เราจะต้องลงจากภูเขาหวงซานแล้ว เพราะว่าเป็นพักเป็นคืนที่ 2 แล้ว เมื่อคืน ต๋อยกะสำรวย นั่งดูแผนที่ ก็คาใจว่า เขายังไม่ได้ไป ทางที่คนอื่นหลงไปเลย เลยอยากย้อนไปดู แล้วจะลงอีกกระเช้าหนึ่ง แล้วหารถไปหมู่บ้านหย่งชุนด้านล่าง ไปเจอกันที่นั่น ส่วนที่เหลืออีก ๔ คน จะเดินเที่ยวย่านนี้ แล้วลงเขาสัก ๑๑ โมงครึ่ง เราจะลงจากหวงซาน ทาง พอตกลงกันแล้วก็มาทานข้าวเช้า โดนที่สำรวยกะต๋อยนะไปก่อนแล้ว ทานข้าวเช้าเสร็จก็ออกมาเดินเที่ยวกัน หวงซานในฝัน สวรรคบนดิน เช้า 29 ธ.ค.๖๑ มีแดด ฟ้าใส  เหมือนคนละโลกกับเมื่อสองวันก่อน ถ้าสองวันก่อนคือนรก  สวรรค์ก็หน้าตาเป็นแบบนี้นี่เอง วันนี้หิมะเริ่มละลาย แต่ส่วนใหญ่ยังมีหิมะอยู่เหมือนเดิม หน้าอาคารที่พัก หลังคา   แม้หมะจะยังหนาเตอะ แต่ก็ค่อยๆละลาย  ผมเดินมาที่จุดชมวิวเมื่อวาน ที่เดินมาจากโรงแรมไม่ถึง ๑๐๐ เมตร   วันนี้ได้เห็นทะเลหมอก เห็นภูเขาสวยเหมือนในรูปวาด   เป็นหวงซานที่ผมมีภาพมาในหัวก่อนเดินทาง    คือเป็นดั่งใจคิดทุกอย่าง   ใบไม้ที่เคยมีหิมะเกาะเมื่อวานที่เป็นสีขาวทั้งหมด    มาวันนี้เริ่มมีสีสัน   เห็นสีเขียวสีแดง    เห็นอะไรของหวงซานมากขึ้น   ทะเลหมอกวันนี้สวยมาก   มีภูเขาโผล่พ้นออกมา เรียกว่าเป็นสิ่งที่ผมหวังไว้ก่อนมา ว่าจะเจอแบบนี้ แต่วันก่อนเจอแต่หิมะ มาวันนี้ สวยดั่งใจ แดดก็อุ่นขึ้น วันนี้สวย ก็ถ่ายรูปกันจนเพลิน สวยจริงๆ สวยมาก สวยจนบรรยายไม่ถูก ถ้าดูรูปแล้วไม่สวยก็โทษผมที่ถ่ายทอดความสวยมาไม่ได้ เพราะของจริงเขาสวยสุดๆ
หน้าโรงแรมวันนี้ หน้าโรงแรมวันนี้ พอแดดออกก็เริ่มเห็นการทำงานของคนงาน


DSCF2047_resize DSCF2047_resize DSCF2063_resize DSCF2255_resize วันนี้เห็นแสงแดดต้องกับน้ำแข็งบนกิ่งไม้ก็สวยดี  หน้าโรงแรม DSCF2039_resize   DSCF2026_resize DSCF2019_resize เดินเที่ยวกันเถอะ  วันนี้สวยมาก  สมกับที่ได้มา
วันนี้หมะละลายหมด เพิ่งเห็นเนื้อแท้ของป่า วันนี้หมะละลายหมด เพิ่งเห็นเนื้อแท้ของป่า


_DSC0078_resize DSCF2077_resize DSCF2140_resize DSCF2152_resize sdr DSCF2159_resize นี่น้องสองคนนี้ ช่วยดูผมตอนจะตายตั้งแต่วันแรก เบญกะกร  รักทั้งคู่เลยนะ.... DSCF2144_resize DSCF2233_resize ดูสภาพที่น้ำมันย้อยลง เป็นผลมาจากเมื่อวาน _DSC0064_resize DSCF2183_resize DSCF2249_resize DSCF2237_resize cof cof sdr cof DSCF2231_resize_resize sdr DSCF2044_resize ลงเขาทางกระเช้า ไท่ผิง 11 โมงปุ๊บเราก็มา Check Out ออกจากโรงแรมก็แบกสัมภาระเดินมาราว 200-300 เมตรก็มาถึงสถานีกระเช้าไท่ผิง กรก็ไปซื้อตั๋ว ค่ากระเช้าคนละ 65 หยวน ไปนั่งรอไม่นาน เจ้าหน้าที่ก็มาเรียกไปขึ้นกระเช้า ผมดูแผนที่ของเขาหวงซานคร่าวๆแล้ว กระเช้าไท่ผิง อบู่ทางทิศเหนือ ส่วน กระเช้า YU GU หรือผมเเรียกหยู่กู่นั้น อยู่ทางทิศใจ้ เรีกว่าตรงข้ามกันคนละทางเลย ส่วนจุดหมานปลายทางต่อไปที่เรานัดหมายกันคือ หมู่บ้านมรดกโลกหย่งชุนนั้น อยู่ทางทิศไหนก็ไม่รู้เหมือนกัน
ซื้อตั๋วก่อน ซื้อตั๋วก่อน


ป้ายโครงการก่อสร้างบนนั้น อ่านไม่ออกหรอก ป้ายโครงการก่อสร้างบนนั้น อ่านไม่ออกหรอก


ระหว่างรอกระเช้า วิวก็สวยมาก ระหว่างรอกระเช้า วิวก็สวยมาก


DSCF2276_resize DSCF2279_resize เจ้ากระเช้าที่ว่านี้ กว้างใหญ่ น่าจะจุคนได้ 30-40 คน แต่วันนั้นมีอยู่มาสัก 20 คนได้ ก็ถือว่าหลวมๆ ทำให้เดินไปถ่ายภาพมุมนั้นมุมนี้ได้ ระหว่างทาง ที่กระเช้ามันเดินทางนั้น วิวสองข้างมันสวยมาก รู้เลยว่าเขาหวงซานมันยิ่งใหญ่จริงๆแต่เป็นภูเขาหินแกรนิตทั้งหมด มีเมืองรอบๆเขา ชนิดที่ทางเชื่อมต่อระหว่างเมืองต่างๆรอบเขานั้น แต่ละแห่ง ๔๐-๕๐ กิโลทีเดียว แล้วอ้อมเขาทั้งหมดน่าจะเป็นร้อยโล มันยิ่งใหญ่มาก
กระเช้ามาแล้ว กระเช้ามาแล้ว


พอขึ้นมาบนกระเช้า ก็วิวแบบนี้ พอขึ้นมาบนกระเช้า ก็วิวแบบนี้


_DSC0116_resize _DSC0126_resize DSCF2260_resize DSCF2284_resize cof
กระเช้าขับง่ายมาก  ดูคนขับละกัน เราก็ตื่นเต้นวิวสองข้างทาง แต่คนขับคงนึก มันจะสวยอะไรนักหนา กระเช้าขับง่ายมาก ดูคนขับละกัน เราก็ตื่นเต้นวิวสองข้างทาง แต่คนขับคงนึก มันจะสวยอะไรนักหนา


ใช้เวลาประมาณ 10 กว่านาที กระเช้าก็พาเราลงมาถึงสถานีไท่ผิงด้านล่าง มองย้อนขึ้นไป ภูเขาหวงซานตระหง่านง้ำ สมกับที่ใครเขาว่า ว่ามาเห็นภูเขานี้แล้วไม่อยากเห็นภูเขาไหนอีก
อาคารสถานีกระเช้าไท่ผิง เมื่ออกมาข้างนอกแล้ว  ดูแทบไม่รู้เลย อาคารสถานีกระเช้าไท่ผิง เมื่ออกมาข้างนอกแล้ว ดูแทบไม่รู้เลย


พอเดินออกมาแล้วย้อนกลับไปดูส พอเดินออกมาแล้วย้อนกลับไปดูส


cof
มีร้านค้า เราก็โจ้มาม่ากันที่ร้านนี้แหละ มีร้านค้า เราก็โจ้มาม่ากันที่ร้านนี้แหละ


มีท่ารถ เพื่อที่จะลงไปเมืองก้านล่าง เหมือนที่มาจากทางหยู่กู่ นะเอง มีท่ารถ เพื่อที่จะลงไปเมืองก้านล่าง เหมือนที่มาจากทางหยู่กู่ นะเอง


มีร้านค้า เราก็โจ้มาม่ากันที่ร้านนี้แหละ มีร้านค้า เราก็โจ้มาม่ากันที่ร้านนี้แหละ


ใครไม่อยากขึ้นกระเช้า จะเดินเท้าขึ้นก็ได้ โอ้วววว  อย่ามาชวนผมเชียว ใครไม่อยากขึ้นกระเช้า จะเดินเท้าขึ้นก็ได้ โอ้วววว อย่ามาชวนผมเชียว


จากร้านค้าตรงท่ารถ ดูเอาก็แล้วกันว่าหวงซานมันจะยังไงถ้าเดินเท้าขึ้น จากร้านค้าตรงท่ารถ ดูเอาก็แล้วกันว่าหวงซานมันจะยังไงถ้าเดินเท้าขึ้น


ป่าไผ่ในป่าที่สถานีไท่ผิง ผมชอบไผ่แบบนี้จังเลยแฮะ... ป่าไผ่ในป่าที่สถานีไท่ผิง ผมชอบไผ่แบบนี้จังเลยแฮะ...


เดินทางต่อ จากสถานีกระเช้าไท่ผิงเนี่ยมันจะมีรถบัสโดยสารขนาดเล็กลงมายังเมืองอีกเมืองหนึ่ง แล้วจึงจะต่อรถบัสไปเมืองที่มีรถไปหมู่บ้านหย่งชุนได้ ยังคง ต้องต่อรถสามต่อเหมือนขาขึ้นเขา ซึ่งผมจำชื่อได้แต่เมืองแรกคือเมืองไท่ผิง ซึ่งเป็นเมืองใหม่ ที่สร้างมาเพื่อนักท่องเที่ยวขึ้นหวงซาน นอกนั้นจำชื่อเมืองไม่ได้ ลงไป รถจากกระเช้าไท่ผิง มาส่งที่สถานีรถโดยสาร นั่งรอผู้โดยสารอื่นราว ๒๐ นาที รถก็ออก อากาศนั้นหนาวมาก ไม่มีหิมะก็จริง แต่อากาศหนาวยะเยือกเลย รถโดยสารช่วงนี้วิ่งนาน ผ่านหมู่บ้านต่างๆหลายแห่ง ทางมีขึ้นเขา ลงห้วย คดโค้งไปมา ผ่านทุ่งนา ผ่านชุมชน มีคนขึ้นลงระหว่างทาง บนรถ กรกับเบญส่งภาษากับกระเป๋า แล้วก็เห็นเธอโทรศัพท์ แล้วคุยอะไรกันไม่รู้ น้องเขามาบอกตอนหลังว่า เราจะไปถึงสถานีรถที่จะต่อไปหมู่บ้านหย่งชุนนั้นช้า จนรถโดยสารหมด อาจจะต้องเหมารถไป ซึ่งรถเหมาเขามีผู้โดยสารอื่นแล้ว แต่ยังไม่ครบ เขาจะรอเราอีก ๔ คน รถก็แล่นไป จนเย็นแล้ว ก็ไปถึงเมืองหวงซานซิตี้ เมืองนี้เป็นเมืองใหญ่ แต่ผมว่าน่าจะเป็นเมืองที่ตั้งขึ้นมาเพื่อเป็นเซ็นเตอร์ในการเที่ยวภูเขาหวงซาน เรามาถึงที่นี่ ก็เจอรถแทกซี่จอดรออยู่แล้ว เป็นแทกซี่แบบอูเบอร์มากกว่า มีคนมานั่งอยู่ข้างในละ ๒ คนก็คณะเราอีก 4 ก็เป็น 6   ...ไว้มาต่อนะ  ตอนนี้อ่านแค่นี้ก่อนละกัน.............    

แนะนำให้อ่านต่อ