เจ็ดเสมียน…รื่นรมย์

เจ็ดเสมียน...รื่นรมย์ คมฉาน ตะวันฉาย...เรื่อง/ภาพ เจ็ดเสมียนเป็นตำบลหนึ่งในเขต อ.โพธาราม ของราชบุรี สภาพในปัจจุบันเป็นเพียงตำบลเล็กๆ ชุมชนถูกขนาบด้วยแม่น้ำแม่กลอง และทางรถไฟสายใต้ ห่างออกมาทางตะวันออกราว ๔ กม.จึงจะเป็นถนนเพชรเกษม แล้วเจ็ดเสมียนมีอะไรดี ถึงต้องเอามาเขียนถึง
บรรยากาศตลาดกลางคืนงานวิถีไทยเจ็ดเสมียน บรรยากาศตลาดกลางคืนงานวิถีไทยเจ็ดเสมียน


ตลาดเจ็ดเสมียน ก็เป็นเฉกเช่นตลาดที่ “เคย” เจริญมาในอดีต ถ้าลองหลับตาย้อนไปในอดีต ก็จะเห็นถึงความเจริญในแบบทางบกตามวิถีคนไทยในที่ลุ่มภาคกลาง ที่ยังคงอิงอาศัยแม่น้ำเป็นปัจจัยหลักในการตั้งชุมชน แม่น้ำแม่กลองนั้น มีอิทธิพลอย่างสูงในการตั้งบ้านเรือนของคนในย่านตะวันตก นอกจากถูกเลือกเป็นชุมชนริมน้ำแล้ว เจ็ดเสมียนยังเป็นตลาดการค้า ที่ผลผลิตจากไร่สวนถูกลำเลียงล่องมาตามแม่กลอง เอาขึ้นบกเพื่อเตรียมขนถ่ายไปกับขบวนรถไฟสายใต้ต่อไป ในประวัติศาสตร์ว่ากันว่าเมื่อครั้งพระเจ้าตากครองยศเป็นเพียงพระยาวชิรปราการ นำพากำลังตีฝ่าวงล้อมพม่าออกมาได้ แล้วกำลังรวบรวมไพร่พล เมื่อมาถึงตำบลนี้จึงประกาศรับคนเข้าร่วม ปรากฏว่ามีคนมาสมัครกันมากมายจนกระทั่งเสมียนตราที่ทำบัญชีไม่เพียงพอ และต้องเร่งให้เสร็จสรรพให้ทันวัน เพื่อเป็นไปตามศาสตร์ทัพโบราณ ถ้าเป็นอยู่อย่างนี้จะไม่ทันค่ำแน่ จึงป่าวประกาศรับสมัครคนรู้หนังสือให้มาช่วยกัน มีคนมาสมัครเป็นเสมียนได้ ๗ คน มาช่วยทำบัญชีทัพเสร็จทันพลบค่ำ เคล็ดศึกโบราณจึงไม่ติดขัด จากคนมาช่วยทำบัญชี ๗ คน ถึงถูกตั้งเป็นชื่อของชุมชน เพื่อเป็นหมุดหมายให้เข้าใจตรงกัน ตามหลักการตั้งชื่อถิ่นทั่วไปที่เอาเหตุการณ์สำคัญๆมาตั้ง “ เจ็ดเสมียน”จึงมีที่มาของชื่อดั่งนี้
บรรยากาศยามเย็นริมน้ำแม่กลอง บรรยากาศยามเย็นริมน้ำแม่กลอง


วันที่ ๘ กรกฎาคม พ.ศ.๒๔๔๒ รัชกาลที่ ๕ โปรดเกล้าฯ ให้สร้างทางรถไฟสายใต้ โดยเริ่มต้นจากปากคลองบางกอกน้อย ไปจนถึงเพชรบุรี และเปิดเดินรถสายนี้ตั้งแต่วันที่ ๑๙ มิถุนายน พ.ศ.๒๔๔๖ และนับแต่นั้น ทางรถไฟก็เหมือนนำพาความเจริญมาสู่เจ็ดเสมียน จากเพิงขายสินค้าริมน้ำ การค้าขายขนส่งคึกคัก กลับกลายเป็นตลาดทันสมัย(ในขณะนั้น) ผู้คนซื้อขายแลกเปลี่ยนสินค้ากันเกือบทั้งวัน แม่น้ำแม่กลอง เส้นทางรถไฟ ทั้งสอ’เส้นทางกลายเป็นประตูที่นำความเจริญสู่เจ็ดเสมียน ต่อมาเมื่อ ถนนสายเพชรเกษม ที่เริ่มต้นที่สะพานเนาวจำเนียร (ข้ามคลองบางกอกใหญ่) ไปสิ้นสุดที่จุดผ่านแดนถาวรสะเดา อำเภอสะเดา จังหวัดสงขลา รวมระยะทาง ๑๒๗๗.๕๑๒ กิโลเมตร สร้างเสร็จในปี ๒๔๙๓ เป็นถนนสายที่ยาวที่สุดในประเทศไปครอง ความเจริญที่มาพร้อมรางรถไฟและสายน้ำ จึงถูกถ่ายเทออกมาอยู่ริม”ถนนดำ”ที่ผู้คนนิยมสัญจรด้วยล้อ ยิ่งนานวันเข้า เจ็ดเสมียนจึงถูกทิ้งให้เป็นเพียงร่องรอยความเจริญในอดีต เช่นในปัจจุบัน DSC_3213_resize ลาดชะโด –สามชุก-บางพลี คือรูปทรงของตลาดริมน้ำ แต่เจ็ดเสมียนในปัจจุบันคือเค้าโครงของตลาดบกที่เคยได้รับความนิยมเมื่อ กว่า ๕๐ ปีก่อน สภาพตลาดเจ็ดเสมียนปัจจุบันจึงมีอาคารไม้สองชั้น สร้างเป็นเรือนแถวขวางระหว่างแม่น้ำแม่กลองและทางรถไฟ ตรงกลางเป็นที่โล่งสำหรับค้าขายแลกเปลี่ยนสินค้า ชุมชนเจ็ดเสมียนที่เคยคึกคักเลยเงียบเหงา แม้ทำเลที่ตั้งจะหาที่ไหนเทียบได้ยากก็ตาม การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย ท่องเที่ยวและกีฬาจังหวัดราชบุรี เทศบาลเจ็ดเสมียน จึงรื้อฟื้นคืนชีวิตให้ชุมนที่มีเสน่ห์นี้กลับคืนมาอีกครั้งโดยการจัดงานสืบสานงานศิลป์ภูมิปัญญาของคนแผ่นดิน ทุกวันศุกร์-เสาร์-อาทิตย์สุดท้ายของเดือน DSC_3240_resize ในงานมีเวทีกลางแจ้งริมน้ำแม่กลองที่อากาศเย็นสบาย ยิ่งเย็นๆ ลมแม่น้ำพัดมาจนอยากมีบ้านริมน้ำ ตลาดกลางแจ้งมีการออกร้านรวง เปิดโอกาสให้ชาวบ้านที่มีฝีมือทางการทำอาหาร โยเฉพาะอาหารท้องถิ่น ที่ผมเองก็ยอมรับว่า ไม่เคยรู้และไม่เคยกินมาก่อน อย่าง....แกงถั่วเขียว...ฟังไม่ผิดครับ แกงถั่วเขียว เป็นอาหารคาวครับ เม็ดถั่วเขียวที่เราเอามาต้มใส่น้ำตาลนี่แหละ เขาเอามาแกงแบบแกงคั่ว ใส่หอย ททท.ที่กำลังทำเรื่องอาหารถิ่น น่าจะลองไปดู แล้วพามาออกงานในกรุงเทพโดยด่วน เพราะมันแปลกมากที่สำคัญ อร่อยด้วย อีกอย่างที่ได้ชิมคือแกงคูน คล้ายๆแกงบอน เป็นแกงส้มใส่ปลาป่น ส่วนขนมหวานผมไปติดใจขนมต้ม เห็นพื้นๆแบบนี้แต่เขาทำแป้งบาง ไส้เป็นถั่วปนมะพร้าว ไม่ใช่กากมาพร้าวอย่างที่ขนมในกรุงเทพมักทำกัน กินไปก็สากๆ แต่นี่ไว้เขาทำเสร็จเอาไปอบควันเทียน โรยด้วยมะพร้าวอ่อนเนื้อนุ่ม พอเอาเข้าปากแล้วกัดไปโดนไส้ กลิ่นเทียนจะหอมฟุ้งออกมา เป็นการกินขนมต้มที่เข้าถึงความเป็นขนมต้มจริงๆ ยังมีอาหารแบบบ้านๆอีกหลายอย่างที่ขาจะทำมาออกงาน แกงหัวตาล ที่ผมอยากกินวันนั้นก็ไม่มี แต่วันอื่นไม่แน่ใจ
หน้าตาของแกงคูน ไม่สวย แต่อร่อย หน้าตาของแกงคูน ไม่สวย แต่อร่อย


ของดีที่เจ็ดเสมียนคือ หัวไชโป้ว ที่ที่มีโรงงานทำและพะยี่ห้อถึง ๘ แม่ แต่ที่เก่าแก่มากคือหัวไชโป้วแม่กิมฮวย วัตถุดิบก็เอามาจากสวนริมๆแม่น้ำแม่กลองนี่เอง หัวไชโป้วเจ็ดเสมียน ว่ากันว่า อร่อยสมคำร่ำลือ เอามายำ หรือผัดใส่ไข่ ได้ข้าวต้มร้อนๆ สักถ้วย โซ้ยกันลืมอิ่ม เจ็ดเสมียนเป็นชุมชนเกษตรกรรม สวนมะนาว สวนอ้อย ถนนเลียบคลองชลประทาน ถนนเลียบแม่น้ำแม่กลอง ล้วนแล้วชวนปั่นจักรยานรับลมทุ่ง ชีวิตที่รื่นรมย์ไม่ต้องไปไกล ไม่ต้องมีอะไรมาก ใกล้ๆแค่เจ็ดเสมียน ง่ายๆแบบเจ็ดเสมียน แค่นี้ก็สำราญแล้วครับ.... ............................................................................................................ DSC_3233_resize  

แนะนำให้อ่านต่อ