ยาวใหญ่…ใช่เลย

ประเทศไทยใจเดียว คมฉาน ตะวันฉาย...เรื่อง/ภาพ kokkram@hotmail.com ยาวใหญ่...ใช่เลย ยาวใหญ่ใกล้เกาะยาวน้อย ชั่วเพียงนั่งเรือหัวโทงเมล์ใช้เวลาแค่ 10 นาทีก็ไปถึง แต่จะยาวไหน ก็ล้วนอยู่กึ่งกลางอ่าวพังงาทั้งสิ้น ตะวันตกภูเก็ต ตะวันออกกระบี่ สำหรับแบ๊กแพกเกอร์ เส้นทางภูเก็ต-เกาะยาวใหญ่-เกาะยาวน้อย-กระบี่ จึงรับรู้ในหมู่พวกเขาอย่างกว้างขวาง แต่สำหรับคนไทย มีไม่มากที่เคยมาเยือนเกาะยาวใหญ่ เกาะที่ยังไม่ค่อยถูกรบกวนจากวัฒนธรรมท่องเที่ยวมากนัก วิถีชีวิตชาวเกาะ จึงยังคงเป็นบ้านๆอยู่มาก สำหรับนักท่องเที่ยวที่แสวงหาธรรมชาติที่หลุดหลงมาในศตวรรษที่ 20 ที่นี่น่าจะเป็นคำตอบ การมาเที่ยวเกาะยาวใหญ่นั้น อาจจะต้องติดต่อที่พัก เพื่อที่ที่พักเขาจะได้จัดรถมารับที่ท่าเรือ เพราะระยะทางที่จะไปเที่ยวยังแต่ละหาด แต่ละย่านค่อนข้างไกลกัน ถ้ามาจากบางโรง(ภูเก็ต ค่าเรือเร็ว 200 บ.) เรือจะมาเทียบท่าคลองเหีย (ส่วนอีกท่าจะเป็นท่าเรือเมล์ไป เกาะยาวน้อย ชื่อท่าบ้านช่องหลาด แต่ถ้าเอารถลงเรือจากภูเก็ตจะต้องมาขึ้นเกาะยาวใหญ่ที่ท่าแหลมใหญ่) ผมเลือกใช้บริการของเกาะยาวใหญ่วิลเลจ ที่พอขึ้นจากเรือเร็วไม่ทันไรรถก็มารับถึงท่าเรือพอดี แล้วก็เริ่มโปรแกรมทัวร์กันตั้งแต่แรกเลยโดยประเดิมที่หัวแหลมหาดใกล้ท่าเรือเป็นจุดแรก 1_resize หัวแหลมหาดนี้คราวที่ผมไปเที่ยวดูกระชังปลาที่เกาะยาวน้อยเมื่อปีก่อน ก็มองเห็นแนวหาดทรายที่ยื่นออกมาเป็นแหลมในทะเล ยิ่งเวลาน้ำลง แนวหาดทรายจะโผล่ขึ้นสามารถเดินไปได้ไกลๆ ทรายขาวสะอาด ไม่มีนักท่องเที่ยวเลย เป็นชายหาดที่ดิบๆ มากๆ หาดทรายยาวเหยียด และสวนมะพร้าวกว้างร่มรื่น เห็นว่าหน่วยงานปกครองท้องถิ่นเขาจะให้สวนมะพร้าวตรงนี้เป็นที่สาธารณะ ใครก็มาเที่ยวได้ แค่เริ่มแรกก็ประทับใจแล้วสิสำหรับเกาะยาวใหญ่ ระหว่างทางแวะดูจุดชมวิวคลองเหีย ที่ดูไปดูรูปร่างคล้ายๆ กับที่เกาะวัวตาหลับ ของหมู่เกาะอ่างทอง เสียดายวันที่ผมไปเมฆมาบังแดดช่วงนั้นพอดี รูปเลยไม่ค่อยถูกใจฃ 2_resize แวะเอาของเขาไปเก็บเข้าที่พักก่อนออกทัวร์เกาะกัน ที่พักบนเกาะยาวใหญ่มีไม่มากแห่ง และส่วนใหญ่อยู่ห่างๆกัน เฉพาะที่ย่านหาดโละปาเหรด และหาดโละจาก จึงจะมีที่พักหนาตาหน่อย เพราะเป็นย่านท่องเที่ยวหลักๆของเกาะ ส่วนเกาะยาวใหญ่วิลเลจที่ผมพัก อยู่บ้านคลองปอน พอไปเห็นสถานที่ก็รู้เลยว่าเลือกไม่ผิด ไม่ต่างจากรูปที่เห็นในอินเตอร์เนตตอนจอง เพราะที่พักซ่อนอยู่ในป่า ร่มรื่นมาก เขาทำนา ปลูกข้าวโพดในรีสอร์ทด้วย ด้านหน้าเป็นชายหาดที่ดูพระอาทิตย์ขึ้นตอนเช้า มีเกาะรังนกอยู่ข้างหน้าและเห็นเกาะยาวน้อยไม่ไกล ถือว่าที่พักผมเลือกไม่ผิด คุ้มค่าไปหนึ่งอย่าง
หมู่บ้านประมง หมู่บ้านประมง


ส่วนใหญ่ที่พักแต่ละแห่งเขาจะมีแพกเกจขาย เป็น one day tour เพราะมันไกลอย่างที่บอก เขาก็จะพาไปดูหมู่บ้านชาวประมงชายฝั่งที่บ้านแหลมล้าน เป็นบ้านชาวประมงเล็กๆสร้างเหนือน้ำ เรือหัวโทงหาปลาจอดเป็นแถว ชายหาดที่คึกคักหน่อยก็คือทางหาดโละปาเหรด ( โละ เป็นภาษามลายูแปลว่าอ่าว เหลา แปลว่าเกาะ) ทางด้านนี้มีรีสอร์ทหลายแห่ง มีหาดทรายยาวต่อกัน มีร้านรวงที่ขายของให้นักท่องเที่ยว เรือเช่าเที่ยว รีสอร์ทบางแห่งเป็นของคนจีน เพื่อรับทัวร์จีนโดยเฉพาะ ใครเผลอหลุดเข้าไปพักก็ต้องทำใจ ไม่ก็ต้องเปลี่ยนที่ด้วยความไม่คุ้นเคยกับวัฒนธรรมนักท่องเที่ยวจีน แต่จะว่าไปทัวร์จีนเขาจะเสียงดัง โหวกเหวกก็เมื่อเขาอยู่รวมกันมากๆนะ เพราะที่ผมพักที่เกาะยาวใหญ่วิลเลจ ก็มีคนจีนไปพัก 4 คน เขาก็เรียบร้อยดี (เพียงแต่ตื่นมาว่ายน้ำตั้งแต่ตี 5 แค่นั้นเอง) ย่านโละปาเหรด จึงเป็นเหมือนย่านแหล่งท่องเที่ยวที่รู้จักกันโดยทั่วบนเกาะยาวแห่งนี้ ดังสุดบนเกาะว่างั้นเถอะ
ขนมพื้นบ้าน หน้าตาแปลกไ แต่ก็อร่อยดี ขนมพื้นบ้าน หน้าตาแปลกไ แต่ก็อร่อยดี


อีกที่ที่หาดสวยก็คือหาดโละจาก ที่นี่มีรีสอร์ทไม่กี่รายและดูหรูๆ มีท่าเรือยื่นออกไปในทะเล น้ำใสแจ๋วราวกระจก ที่น่าสนใจคือ เห็นเกาะไข่ (ที่เข้าใจว่าเป็นของภูเก็ต แต่จริงๆเป็นของพังงา) เกาะไข่เป็นเกาะเล็กๆ หาดทรายขาวสวย ทัวร์จากภูเก็ตมักมาแวะทานข้าวที่นี่ บนเกาะไม่มีที่พัก แต่มีร้านค้า ร่ม ผ้าใบ วางกันเป็นพรืด ร่มเรือลาก เรือกล้วย เจตสกีเห็นวิ่งกันว่อนเลย เห็นว่าช่วงเทศกาลคนขึ้นถึง 4,000 คนก็มี ทั้งที่บนเกาะหาดก็เล็กกว่าเกาะตาชัยที่เป็นข่าวด้วย นึกภาพแล้วสยองเลยว่ามันจะอัดกันขนาดไหน ที่เกาะยาวนี้ที่โดดเด่นก็คือวิถีชุมชน ความมีน้ำใจของพี่น้องชาวเกาะยาวใหญ่ที่เป็นอิสลามเกือบ 100 % ยิ้มแย้มแจ่มใส ทักทายผู้มาเยือนด้วยไมตรี ของฝากที่ขึ้นชื่อที่นี่คือปลาฉิ๊งฉ๊าง ตากแห้ง จะเห็นเขามีแผงตากปลากันแทบทุกบ้านเพราะคนเกาะยาวใหญ่ทำประมงเป็นหลัก อีกอย่างคือขนมบ้าบิ่นมะพร้าวอ่อนของกลุ่มแม่บ้านพรุใน หอม อร่อยจนผลิตไม่ทันส่งขายทั้งที่ภูเก็ต พังงา กระบี่ กระซิบมาว่าเป็นบ้าบิ่นทรงเสวยด้วยนะ มาถึงที่อย่าลืมซื้อกลับ แต่ของกินขณะนั้น ผมแนะให้ไปชิมโรตีร้านก๊ะซะห์ หน้าสายตรวจ เป็นทั้งสภากาแฟและร้านอาหารเช้า ร้านเขาดังมากบนเกาะยาวใหญ่ ลูกค้าเข้าคิวกันเลย อีกที่ต้องไปลองคือ ขนมจากร้านมะอะห์ แปลก ไม่เคยเห็น แต่อร่อย เป็นขนมพื้นเมืองที่ทำมา 30 กว่าปีไม่เคยหยุด ขายได้ทุกวัน ร้านพวกนี้ ทำในบ้าน ขายหน้าบ้าน ใครผ่านไปผ่านมาก็แวะซื้อ ผมถึงว่าบนเกาะยาวใหญ่เขาขายความเป็นชุมชนมุสลิมดั้งเดิมที่อวลด้วยน้ำใจและมิตรภาพ
ข้างหน้านั่นคือเกาะไข่ ข้างหน้านั่นคือเกาะไข่


ปิดท้ายทัวร์โดยการไปชมพระอาทิตย์ตกที่โละโป๊ะใหญ่ซึ่งผมต้องจดจำเลยว่า ที่นี่ เป็นที่ที่ดูพระอาทิตย์ตกได้สวยงามและประทับใจอีกที่หนึ่งที่ผมต้องจดจำในชีวิตการเดินทาง เมื่อตามหาเกาะที่เป็นบ้านๆ ธรรมชาติที่ยังสดๆ ก็มาเจอเกาะยาวใหญ่นี่แหละที่ใช่เลย ไปแค่คืนเดียวแบบผมดูเหมือนว่าจะยังไม่อิ่ม ถ้าท่านผู้อ่านมีโอกาส นอนให้นานกว่าผมก็แล้วกัน แล้วจะรู้ว่าตัดสินใจไม่ผิด...ที่มาเกาะยาวใหญ่ ........................................ @ เสาร์สวัสดี-กรุงเทพธุรกิจ ๓๑ พ.ค.๕๘ @ 6._resize 7_resize

แนะนำให้อ่านต่อ