แผ่นดิน 3 แดน บนทางหมายเลข 12

ชวนเที่ยว คมฉาน ตะวันฉาย...เรื่อง/ภาพ kokkram@hotmail.com แผ่นดิน 3 แดน บนทางหมายเลข 12
วัดมหาธาตุ วัดสำคัญในเมืองนครพนม วัดมหาธาตุ วัดสำคัญในเมืองนครพนม


                นครพนม...ดูจะเป็นเมืองต้นทางที่เหมาะสมสำหรับการเดินทางเข้าลาวไปจนถึงทะเลจีนฝั่งเวียตนามที่น่ามาเยือนที่สุด นครพนมเป็นเมืองริมน้ำโขงที่สงบ ร่มเย็น ไม่แออัด ทำเลที่ตั้งที่อยู่ริมแม่น้ำโขง ทำให้อากาศเย็นสบาย สายน้ำโขงปรับเปลี่ยนภาพลักษณ์ไปตามฤดูกาล หลากล้นในฤดูฝน ใสชุ่มเย็นในฤดูหนาวและอวดสันทรายกว้างใหญ่มหาศาลในฤดูแล้ง เรือไฟโดดเด่นกลางสายน้ำในวันออกพรรษาจนเป็นเอกลักษณ์ ถนนสายเลียบโขงที่คลาคล่ำไปด้วยวัดน้อยใหญ่ อาคารเก่าผสมไทย-ญวน ย่านตลาดอินโดจีน หรือตึกราชการเก่านับแต่จวนผู้ว่า ไปจนถึงศาลากลางเก่า หรือโบสถ์คริสซ์นักบุญอันนาหนองแสง ก็ล้วนทำให้นครพนมเหมาะกับการมาพักสะสมพลังเพื่อเตรียมเดินทางผ่านสามประเทศในวันรุ่งขึ้น เพียงนั่งจีบกาแฟกรุ่น ชมทะเลภูเขาฝั่งลาวที่ในช่วงเช้ามีหมอกบางๆเคล้ายอดเขา หรือในช่วงบ่ายจะลงเรือล่องโขง ชมความงามสองแผ่นดินก็เป็นสิ่งที่ไม่ควรพลาด ที่สำคัญค่าครองชีพไม่แพง ที่พัก ร้านอาหาร ถูกจนอาจคิดไม่ถึง
ถนนสายเลียบโขงที่ดูโปร่งสบาย ถนนสายเลียบโขงที่ดูโปร่งสบาย


                 ในบรรดาสะพานข้ามโขงจากไทยไปยังลาว ดูเหมือนสะพานมิตรภาพไทย-ลาวแห่งที่ 3 ที่นครพนมนี้กระมังที่นอกจากจะทำหน้าที่เชื่อมสองแผ่นดินสองฝั่งโขงเข้าด้วยกัน ทำให้พี่น้องสองแผ่นดินไปมาหาสู่ตั้งแต่เช้าจนถึง 4 ทุ่ม ราวกับขับรถไปปากซอย คนไทยข้ามไปกินข้าวเย็นฝั่งลาว คนลาวข้ามมาชอปปิ้งฝั่งไทย ซื้อผลไม้ อาหารทะเลกลับบ้าน นอกจากหน้าที่หลักแล้วสะพานแห่งนี้ยังได้อวดความสวยงามความเป็นอีสานสองฝั่งในรูปลักษณ์ของอาคารตรวจคนเข้าเมืองและการประดับสะพานที่สวยงามที่สุดในบรรดาสะพานข้ามโขงทั้งปวง เมื่อข้ามโขงเข้าลาว ทางเมืองท่าแขก แขวงคำม่วน ในย่านร้านค้าในเมืองท่าแขก อาคารรูปทรงสไตล์ยุโรปเมื่อครั้งฝรั่งเศสปกครองยังคงปรากฏอยู่ในถนนหลายสายในเมือง ความจอแจอาจจะด้อยกว่ทางฝั่งนครพนม แต่ก็เป็นเสน่ห์ไปอีกแบบ แดดอุ่นยามเช้าสร้างแสงเงาสวยให้อาคารเก่าสะดุดตา
 ป้ายร้านอาหาร บอกถึงการบริการ ๓ แผ่นดิน ป้ายร้านอาหาร บอกถึงการบริการ ๓ แผ่นดิน


                  ถนนหมายเลข 12 เริ่มต้นที่วงเวียนหลักสอง ทางหนึ่งไปเซโนและเชื่อมต่อกับถนนหมายเลข 13 ที่มารองรับสะพานไทย-ลาว ตรงมุกดาหาร เข้าด่านลาวบาวในเวียตนาม แล้วเข้ากวางตรีไปเว้ ดานัง ฮอยอัน ที่นักท่องเที่ยวไทยคุ้นเคย แต่เมื่อข้ามสะพานไทย-ลาวที่นครพนม กลับมีสองเส้นทาง หนึ่งคือหมายเลข 8 เข้าเมืองหลักซาว เข้าด่านน้ำพาวของลาว เข้าเมืองวิงห์ ไปนิงบิงห์ หรือฮานอย หรือเข้าหนานหนิงของจีนจนไปถึงกุ้ยหลินได้ แต่กับถนนหมายเลข 12 ถือเป็นถนนสายสั้นที่สุด เพียง 310 กม. ก็เดินทางจากนครพนมไปยังทะเลจีนที่เวียตนามได้สบายๆ
เด็กเด็กเมืองลังคังของลาว เบิกบานในวิถีธรรมชาติ เด็กเด็กเมืองลังคังของลาว เบิกบานในวิถีธรรมชาติ


                 เส้นทางสายนี้เป็นทั้งเส้นทางธรรมชาติและเส้นทางประวัติศาสตร์ เส้นทางดั้งเดิมที่มีมา ถูกฝรั่งเศสตกแต่งโดยมีการระเบิดภูเขาบางช่วง ในสมัยสงครามที่ไม่มีการประกาศ อเมริกาขนระเบิดมาทิ้งทำลายเส้นทางสายนี้ ว่ากันว่ามากกว่าที่ใช้ในสงครามโลกด้วยซ้ำ ร่องรอยพื้นดินที่เป็นหลุมบ่อจากระเบิด จึงปรากฏอยู่ตลอดสองฝั่งทาง และบางช่วงของเส้นทางถึงกับต้องตัดทางใหม่ ปล่อยร้างเส้นทางเดิมให้อุดมด้วยระเบิดเช่นเดิม ความเป็นธรรมชาติปรากฏนับตั้งแต่กำแพงหินยักษ์ที่ธรรมชาติรังสรรค์ให้หินทรายริมน้ำ ยกตัวและถูกกัดกร่อยจนกลายเป็นกำแพงหินขนาดใหญ่ บางช่วงสูงนับสิบเมตร ทอดตัวขนานไปกับแม่น้ำโขงเป็นที่น่าอัศจรรย์ยิ่ง และดูเหมือนแขวงคำม่วน จะเป็นแขวงหนึ่งในลาวที่มีทะเลภูเขาหินปูนมากมายจะเรียกกุ้ยหลินเมืองลาวก็ไม่น่าผิด รูปทรงที่แปลกตา ชวนให้เราจินตนาการไปได้สารพันนั้นกลายเป็นเสน่ห์ของแดนดงภูแห่งนี้ นี่อาจจะเป็นทะเลภูเขาที่เราเห็นมาจากฝั่งนครพนมก็ได้
หลักกั้นประเทศลาว-เวียตนาม บนสันเขาอันนาม หลักกั้นประเทศลาว-เวียตนาม บนสันเขาอันนาม


                     ในลาวนั้นผู้คนอยู่กันอย่างหลวมๆ บรรยากาศสองฝั่งทางถนนหมายเลข 12 จึงดูเป็นธรรมชาติมากกว่าจะเป็นถนนสายเศรษฐกิจ แม้ถนนจะลาดยางตลอดสาย และไม่กว้างนัก แต่ก็มีรถบรรทุกสินค้าขนาดใหญ่ใช้งานไม่ได้ขาด เมืองลังคัง ซึ่งเป็นชุมชนสุดท้ายก่อนเข้าสู่เวียตนาม เป็นชุมชนใหม่ที่เพิ่งตั้งขึ้นมาไม่นาน ถ้าจะรับประทานอาหารลาวคงที่เมืองนี้เป็นจุดสุดท้าย เพราะหลังจากนั้น ถนนหมายเลข 12 จะพาเราแล่นไต่ขึ้นสู่เทือกเขาสูงที่สลับซับซ้อนที่ลาวเรียกเขาภูหลวง เวียตนามเรียกเจิ่งเซิน ส่วนไทยเราเรียกภูเขากั้นแดนลาว-เวียตนามนี้มาแต่อดีตว่า เทือกเขาอันนาม ภูเขาเทือกนี้สูงใหญ่ มีภูเขาบริวารสลับซับซ้อน ป่าไม้อุดม(และคงอยู่ด้วยอานุภาพของระเบิดสมัยสงครามที่ยังคงซุกซ่อนอยู่มากมาย) น้ำตกสูงใหญ่หลายแห่งปรากฏกายให้เห็นริมทาง ลงไปอาบเล่นก็ได้ด้วยติดถนนทั้งสิ้น ด่านนาพ้าวฝั่งลาว และด่านจอหลอฝั่งเวียตนาม อยู่กันบนส่วนที่สูงที่สุดของเทือกเขานี้ สันปันน้ำทำหน้าที่ปักปันเขตแดนอย่างเป็นสากลและมาตรฐานที่สุด เว้นเพียงที่เขาพระวิหาร ที่หลักการสันปันน้ำถูกยกเว้นอย่างไม่แยแสโดยศาลโลก
ประตูเมืองเก่าเมืองดงเฮย ประตูเมืองเก่าเมืองดงเฮย


                   แม้ด่านตรวจคนเข้าเมืองของสองประเทศจะดูเก่า ไม่ทันสมัย แต่มีรถยนต์ขนส่งสินค้าจากไทยไปเวียตนาม(หรืออาจไปถึงจีน) มาผ่านด่านแห่งนี้ค่อนข้างหนาตา รถบรรทุกของไทยต้องมาถ่ายหัวลากสินค้าให้รถเวียตนามรับช่วง จึงจะเข้าเขตเวียตนามหรือไปจีนได้ นี่คือข้อติดขัดอีกหนึ่งอย่างที่ต้องมีการพูดคุยกันเมื่อจะเปิด AEC แผ่นดินเวียตนามตั้งแต่เหนือจรดใต้ เหมือนกันหนึ่งอย่างคือ ไม่ค่อยถูกปล่อยให้ว่างเปล่า เพียงแต่ในช่วงของเชิงภูเขาเจิ่งเซินนี้ไม่ใช่ที่ลุ่ม หากเป็นที่ดอนเชิงเขา แม่น้ำอยู่ต่ำลงไปจนเกินกว่าความขยันจะพลิกดินเป็นผลผลิตได้ หลุมระเบิดที่ปรากฏบนพื้นดินบ่งบอกได้ว่าแผ่นดินนี้ผ่านอะไรมามากต่อมาก สุสานบรรพบุรุษกลางทุ่งนา อาคารทรงกล่อง ที่หน้าแคบแต่แทงขึ้นบนฟ้าสูง สะท้อนว่าแผ่นดินเวียตนามนั้นแพงเพียงใด ยิ่งในฮานอยยิ่งแพงติดอันดับโลก เมืองดงเฮยปลายทางของเส้นทางนี้ เป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดกว่างบิงห์ จังหวัดที่อุดมไปด้วยภูเขาหินปูนน้อยใหญ่ ที่มีถ้ำยาลองที่ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก ในอดีตเคยเป็นโรงพยาบาลลับของทหารอเมริกา หรือกระทั่งถ้ำสวรรค์(Paradive Cave) กว้างใหญ่และสวยงามจนเกินพรรณนา จากนี่ไปเมืองเว้ก็อีกเพียง 150 กม.เท่านั้น ทั้งนอกจากจะเป็นปลายทาง ยังอาจเป็นต้นทางท่องเที่ยวในเวียตนามได้ด้วย
ตลาดสดแบบบ้านๆ ผู้ซื้อพบผู้บริโภคโดยตรง ตลาดสดแบบบ้านๆ ผู้ซื้อพบผู้บริโภคโดยตรง


                    เมืองดงเฮยเป็นเมืองเล็กๆริมแม่น้ำเหนียดเลย์และฝั่งทะเลจีนใต้ แม้ในอดีตจะเคยเป็นเมืองเก่ามาแต่โบราณ แต่สงครามก็ทำลายเมืองนี้ไปจนสิ้น เพิ่งมารื้อฟื้นใหม่สร้างใหม่ไม่นาน ความขยันความมานะของคนเวียตนามสร้างเมืองขึ้นมาใหม่ไม่ใช่เรื่องยาก ตลาดสดริมแม่น้ำ เป็นเสน่ห์ที่ควรไปพบเห็น วิถีชีวิตดั้งเดิมของชาวประมงชายฝั่ง ที่เพียงเพิ่งกลับจากทะเลก็เอากุ้งปลาที่จับได้ใส่กาละมังมานั่งขายในตลาดในบัดดล ผู้ขายพบผู้บริโภคโดยตรง เมินพ่อค้าคนกลางไปสิ้น ของจึงทั้งสด และราคาถูกจนน่าอิจฉา
รือประมงขนาดเล็กลยลำในแม่น้ำเหนียดเลย์ เมืองดงเฮย รือประมงขนาดเล็กลยลำในแม่น้ำเหนียดเลย์ เมืองดงเฮย


                     เส้นทางที่ไม่ไกล ความสวยงาม ความเป็นธรรมชาติไม่ได้ยิ่งหย่อนกว่าทางสายอื่น ดร.สมชอบ นิติพจน์ นายก อบจ.นครพนม จึงคิดเชื่อมทางสายนี้ให้เป็นแหล่งท่องเที่ยว 3 แผ่นดิน โดยต้นทางเริ่มที่นครพนมเมืองแห่งความสุข ผ่านลาวไปเวียตนามในบรรยากาศที่สวยงามแบบบ้านๆ ยังไร้มายาจากธุรกิจท่องเที่ยวใดๆ หากแต่เพียงวันนี้ยังไม่มีรถโดยสารที่เชื่อมต่อตลอดเส้นทางได้ การเดินทางจึงอาจยังต้องพึ่งพาบริษัททัวร์ในพื้นที่อยู่ ช่วงที่ยังไม่เป็นที่รู้จักค่าใช้จ่ายจึงยังไม่มาก ลองติดต่อสอบถามที่ อบจ.นครพนม ฝ่ายการท่องเที่ยว โทร.042-516-293 หรือคุณธารินทร์ พันธุมัย สมาคมธุรกิจท่องเที่ยวนครพนม โทร. 042-512551 ,042-511-933 หรือ 081-380-4673 เคยนั่งรถยนต์ข้ามประเทศต่างๆ ต่างกรรมต่างวาระ แต่ครั้งนี้ต้องบอกว่า นอกจากไม่เหนื่อยแล้วยังคุ้มค่า แค่บรรยากาศสองฝั่งทาง ก็สุดคุ้มแล้ว มีอะไรมากกว่าที่ผมเล่าอีกตั้งเยอะ.... ............................................................. @ ตีพิมพ์ครั้งแรกใน กิน-ดื่ม-เที่ยว -คมชัดลึก วันที่ ๘ ก.ย.๒๕๕๖ @
ทะเลจีนใต้ช่วงเช้าตรู่   คนเวียตนามว่ายน้ำทะเลแต่เช้ามืด ทะเลจีนใต้ช่วงเช้าตรู่ คนเวียตนามว่ายน้ำทะเลแต่เช้ามืด


แนะนำให้อ่านต่อ